Of nou ja, eigenlijk zijn het helemaal niet zo'n bijzonder goede herinneringen, maar toch haalt dit boekje de 15 jarige puber in mij weer te boven. Deels vanwege sentiment en deels vanwege waardering heb ik laatst dit boekje bij de stripboer gekocht:
Een comic issue door een van mijn helden uit het verleden: Jhonen Vasquez.
Een man die strips maakt met de meest zwarte humor die je maar kan indenken, maar met een genoeg sillyness waardoor het nog te slikken is. En gelukkig staat veel van het explicite geweld in teken van maatschappij kritiek waardoor het uitsteekt boven flauwe puberale strips zoals je die veel te vaak op het internet vind. Zijn Johnny the Homicidal Maniac collectie groeide zelfs uit tot mijn meest favoriete strip ooit.
Eigenlijk stelt deze issue niet veel voor, maar ik kon hem toch niet laten liggen. Op deze manier heb ik ook al de Bad Art Collection gekocht (waarvan Vasquez de eerste zal zijn om toe te geven wat voor een troep dat is), al was die wel zo over-the-top slecht gemaakt dat het weer erg aanstekelijk werkte.
Fillerbunny is zeker niet slecht maar de titel geeft al weg dat dit figuur eigenlijk bedacht is als pagina vulling. Ik merk daarnaast ook gewoon dat ik deze vorm van humor gewoon een beetje ben ontgroeid. Er zitten nog steeds erg grappige dingetjes in zoals een commerciële T-shirt lijn met daarop de te tekst 'I am unique' maar de grove humor doet het niet helemaal meer voor mij. Daarnaast ben ik zelf gelukkig niet meer zo van het pure doemdenken op de maatschappij. Er is eigenlijk niks mis met een wat meer hoopvolle blik op de wereld hebben.
Deze twee autobiografische pagina's vind ik wel nog steeds er sterk:
Ghost with the black fingers pagina 1
Pagina 2
