Deze nieuwste kreeg gemixte reviews en velen vonden het toch niet het meesterwerk dat werd verwacht. Anderen vonden hem weer geniaal. Wat dan toch jammer is aan de positieve reviews is dat deze vooral bestaan uit "Het is een Scorsese, dat zegt al genoeg". Tja.. Bijna als een soort stijlkenmerk zit ik er weer precies tussenin.
De film is half geslaagd. Op een gegeven moment word je helemaal in het verhaal meegezogen en is de film lekker (ouderwets) spannend. Het einde verpest weer een groot deel van wat je al gezien hebt door een plottwist die het hele perspectief zou moeten veranderen. Nu is deze plottwist zo gemaakt dat ook tijdens de presentatie de film nog een kanten op kan gaan, maar hij was uiteindelijk wel enorm voorspelbaar. Daarnaast kom je er dan ook achter dat een aantal van de mooiste scenes die je gezien hebt achteraf voor het verhaal weinig waarde lijken te hebben.
Visueel leek de film wat slordig, maar dat schijnt volgens fans bewuste mindfuck te zijn. Of ik dat nou moet geloven, maar wie weet heeft de aanpak inderdaad wel goed gewerkt. Kon de film het hele middenstuk in ieder geval zeer waarderen en zou hem hiervoor zelfs aanraden, al wil ik bijna aanbevelen om voor het einde de zaal uit te lopen.
Maar ja, het is een Scorsese dus eigenlijk was deze korte recensie helemaal niet nodig. *kuch*
(En mocht er iemand nog steeds twijfelen aan het acteertalent van Di Caprio dan geef ik hem bij deze een terechte klap in het gezicht :) )
