R.I.P.

:( :( :(



Dennis Hopper, deze is voor jou!
(en iedereen die de referentie snapt)

Eden Lake

Een verliefd stel gaat een weekendje weg en probeert te genieten op het strand. Vervolgens komen Britse jongeren in trainingsbroeken en een gettoblaster met grime muziek rondhangen. AAAAAAA! Dit op zichzelf vind ik al een stuk enger dan de gemiddelde horrorfilm. Maar als je niet zoals mij een aangeboren fobie hebt voor hangjongeren in trainingsbroeken, maakt deze film daar verandering van.

Niemand word gespaard in deze film waar het hele ongeval dat in het begin plaatsvind escaleert a la Texas Chainsaw Massacre. Hiermee is Eden Lake bijna té effectief. Je wilt horror, dus je krijgt horror, maar de aanpak van de film is wel erg rauw en redelijk realistisch. Op internet zijn er hier en daar als discussies of de film als flinke maatschappijkritiek bedoeld is, of dat je het gewoon moet zien als een shocker. Waarschijnlijk dat laatste. Maar dat maakt de film wel echt eng.

Niet de perfecte film voor een avondje griezelen met vrienden. Wie graag een avond met de tanden op elkaar en nagels in de bank leuning zit moet hem zeker eens meenemen.



Better run when you hear the sirens coming, I can hear the sirens coming!

Shutter Island

De nieuwe Scorsese. Voor sommige op zichzelf al een argument de film goed te vinden, maar zelf zie ik dat eigenlijk niet zo. Vind hem een erg goede regisseur, maar zijn meesterstatus heb ik nooit zo begrepen. Taxi Driver en Goodfellas zijn sterk, maar inmiddels licht overgewaardeerd.
Deze nieuwste kreeg gemixte reviews en velen vonden het toch niet het meesterwerk dat werd verwacht. Anderen vonden hem weer geniaal. Wat dan toch jammer is aan de positieve reviews is dat deze vooral bestaan uit "Het is een Scorsese, dat zegt al genoeg". Tja.. Bijna als een soort stijlkenmerk zit ik er weer precies tussenin.



De film is half geslaagd. Op een gegeven moment word je helemaal in het verhaal meegezogen en is de film lekker (ouderwets) spannend. Het einde verpest weer een groot deel van wat je al gezien hebt door een plottwist die het hele perspectief zou moeten veranderen. Nu is deze plottwist zo gemaakt dat ook tijdens de presentatie de film nog een kanten op kan gaan, maar hij was uiteindelijk wel enorm voorspelbaar. Daarnaast kom je er dan ook achter dat een aantal van de mooiste scenes die je gezien hebt achteraf voor het verhaal weinig waarde lijken te hebben.

Visueel leek de film wat slordig, maar dat schijnt volgens fans bewuste mindfuck te zijn. Of ik dat nou moet geloven, maar wie weet heeft de aanpak inderdaad wel goed gewerkt. Kon de film het hele middenstuk in ieder geval zeer waarderen en zou hem hiervoor zelfs aanraden, al wil ik bijna aanbevelen om voor het einde de zaal uit te lopen.
Maar ja, het is een Scorsese dus eigenlijk was deze korte recensie helemaal niet nodig. *kuch*

(En mocht er iemand nog steeds twijfelen aan het acteertalent van Di Caprio dan geef ik hem bij deze een terechte klap in het gezicht :) )

Worst book yet

*Zucht* Wat heb ik hier goede herinneringen aan..
Of nou ja, eigenlijk zijn het helemaal niet zo'n bijzonder goede herinneringen, maar toch haalt dit boekje de 15 jarige puber in mij weer te boven. Deels vanwege sentiment en deels vanwege waardering heb ik laatst dit boekje bij de stripboer gekocht:



Een comic issue door een van mijn helden uit het verleden: Jhonen Vasquez.
Een man die strips maakt met de meest zwarte humor die je maar kan indenken, maar met een genoeg sillyness waardoor het nog te slikken is. En gelukkig staat veel van het explicite geweld in teken van maatschappij kritiek waardoor het uitsteekt boven flauwe puberale strips zoals je die veel te vaak op het internet vind. Zijn Johnny the Homicidal Maniac collectie groeide zelfs uit tot mijn meest favoriete strip ooit.

Eigenlijk stelt deze issue niet veel voor, maar ik kon hem toch niet laten liggen. Op deze manier heb ik ook al de Bad Art Collection gekocht (waarvan Vasquez de eerste zal zijn om toe te geven wat voor een troep dat is), al was die wel zo over-the-top slecht gemaakt dat het weer erg aanstekelijk werkte.
Fillerbunny is zeker niet slecht maar de titel geeft al weg dat dit figuur eigenlijk bedacht is als pagina vulling. Ik merk daarnaast ook gewoon dat ik deze vorm van humor gewoon een beetje ben ontgroeid. Er zitten nog steeds erg grappige dingetjes in zoals een commerciële T-shirt lijn met daarop de te tekst 'I am unique' maar de grove humor doet het niet helemaal meer voor mij. Daarnaast ben ik zelf gelukkig niet meer zo van het pure doemdenken op de maatschappij. Er is eigenlijk niks mis met een wat meer hoopvolle blik op de wereld hebben.

Deze twee autobiografische pagina's vind ik wel nog steeds er sterk:
Ghost with the black fingers pagina 1
Pagina 2