?

Ik ben super in de war en snap van de meeste dingen in de wereld bijna niets. Maar als ik een film zit te kijken vind ik het eigenlijk wel fijn om in het duister gelaten te worden.
Getriggerd door mijn vorige bericht is hier een lijst van films waar ik maar weinig van begreep, maar die ik wel geweldig vond:

2001: A Space Odyssey
American Astronaut
Angel's Egg (grote favoriet)
Avalon
Big Bang Love (grote favoriet)
City of the Lost Children
Donnie Darko
Doom Generation
Enter the Void
Ghost in the Shell 2: Innocence
Inland Empire
Innocence
Life is a Miracle
Lost Highway (grote favoriet)
Lucía y el Sexo
Mulholland Drive
Night Watch
Nowhere
One Day Like Rain
Perfect Blue
Pi (grote favoriet)
Piano Tuner of Earthquakes
Possession
Primer
Ravenous
Solaris
Tetsuo
The Fountain
Ugly Swans
Vital

En over een tijdje komt Melancholia. Ergens hoop ik dat ik daar ook maar weinig van ga begrijpen :)

Kracht van onduidelijkheid

Momenteel draait in de filmhuizen Never Let Me Go, geregisseerd door Mark Romanek. Achteraf kwam ik er pas achter dat deze man ook de film One Hour Photo gedaan heeft (thriller met een enge Robin Williams). Waarschijnlijk is hij een best consequent regisseur, want beide films zijn zeer degelijk, maar krijgen maar weinig waardering. Zijn debuutfilm zal ik binnenkort een keer gaan bekijken.
De lauwe recensies die deze film krijgt zijn voor een groot deel te wijten aan de vergelijking met het boek waar het op gebaseerd is. Ik zou het wat dat betreft niet weten, maar wil het nu zeker een keer lezen. Waarom ikzelf tot deze titel werd aangetrokken kwam in eerste instantie door de betrokkenheid van Alex Garland. Hij deed de scenario's voor 28 Days Later en Sunshine, daarnaast schreef hij het boek The Beach. Allemaal erg lekker spul.

Daarbij word ik ook altijd aangetrokken door mysterieuze films. Tenminste, films die door het publiek worden gezien als mysterieus en onduidelijk. Als ik iets heb gemerkt in het soort films dat ik meestal kan waarderen dan is het wel dat ze bijna nooit een echt duidelijk plot hebben. Meestal is er "iets" aan de hand, waar je als kijker een beetje buiten gelaten word. Volgens mij vinden de meeste mensen dit nogal vervelend. Ik heb het altijd wel erg lekker gevonden.
Voor deze film is dat eigenlijk maar half waar. Het overgrote deel van de film word je als kijker een beetje in het duister gelaten. Precies zoals ik het leuk vind merk je hier en daar dat er iets mis is met de hele wereld waar het zich afspeelt. Je volgt de karakters die zelf ook niet snappen hoe het zit, maar zich daarom gewoon focussen op hun persoonlijke problemen en geluk. Er worden sprongen gemaakt in de tijd en je ziet de karakters opgroeien en via hen komt ook de algemene situatie aan het licht.

Wat deze film zich anders maakt is dat alles rustig word uitgelegd, maar het meeste is niet in de vorm van een plotwending die in je gezicht komt schreeuwen. Af en toe zitten er dingen verstopt in de gesprekken en discussies die de karakters met elkaar hebben waarmee je als kijker weer wat meer duidelijkheid krijgt. Dit zet wel de toon van de film, die erg rustig en observerend te werk gaat.



Geen briljante film, vooral het camera- en editwerk had wat beter gemogen. Maar wel best uniek en ik raakte zeker ontroerd. Daarnaast was ik verbaasd door het geweldige acteren van de drie hoofdrolspelers. De super leuke Carey Mulligan doet het bijvoorbeeld fantastisch, maar vooral Keira Knightley was een verrassing. Ik ben me gelijk diep schuldig gaan voelen dat ik haar tot voor kort nog een beetje irritant vond. Ik zou het jammer vinden als ze hierna weer veder gaat in het spelen van flink gemake-upten chique troela's en actiehelden. Hun mannelijke tegenspeler heeft zich trouwens door mij laten inspireren lijkt me. Zijn nerveuze manier van lopen en pluizige kapsel kwamen mij wel heel erg bekend voor.

Een tip voor mensen die opzoek zijn naar een luchtig drama of luchtige thriller. Niet zo goed als het ultra-mysterieuze Innocence, wel een stuk beter dan plottwist-pulp als Michael Bays The Island.



En terwijl je van de mooie muziek geniet hoop ik stiekem dat je hier overheen leest terwijl ik beken The Island eigenlijk ook een best leuke film te vinden...

R.I.P.

:( :( :(



Dennis Hopper, deze is voor jou!
(en iedereen die de referentie snapt)

Niet gezien

Hier nog een aantal films die mij interessant lijken, maar die ik niet meer op Imagine heb kunnen zien. Erg veel van deze zijn helaas nog niet op DVD, of te downloaden en zullen wel geen echte bioscooprelease krijgen. Wat titels om te onthouden dus:

Imagine 2010

Beestje late post, maar ben vorig weekend naar de laatste dag van het Imagine Film Festival in Amsterdam geweest. Graag had ik in Amsterdam gewoond om dagelijks naar het festival te hoppen, maar vanwege de belachelijke prijs van een treinticket zat dat er bij mij niet in
Hier wat stukjes over de drie films die ik nog heb kunnen zien:

Genius Party Beyond

Een collectie Japanse animatie kortfilms. Dit soort collecties bestaan er al, maar dit is er een van constant hoge kwaliteit. Alle korte films zijn technisch knap en virtuoos geanimeerd. En lekker weird.

YouTube heeft ze allemaal zonder subs online staan, niet in de meest ideale kwaliteit om deze werkjes te bekijken, maar mocht je nieuwsgierig zijn: Gala (het openingsfilmpje en gelijk ook het minst indrukwekkend), Moon Drive (punk!), Wanwa (ondergewaardeerd en lief filmpje) en Tojin Kit.
De film sluit af met Dimension Bomb die ik werkelijk zo geweldig vond dat dit alleen al mijn bioscoop kaartje waard was. Heb echt met open mond zitten kijken. Deze link doet het echt te kort maar het is zeker een aanrader om hem ergens te kijken. Als je van experimentele animatie houd tenminste.

Symbol

Zo vreemd en absurd zie je ze niet vaak op het grote scherm. Werd ergens in een lovende recensie afgeraden om te voorkomen dat de film gebashed zou worden door zuurpruimen. Logisch, want dit is compleet absurde onzin van een heel nieuw level. Het combineert voorspelbare slapstick met de meest vreemde plottwists ooit.

Omdat het een uitdaging is, hier (mijn poging tot) een beschrijving:
Een man (gespeeld door de regisseur) in gekleurde pyjama word wakker in een grote witte kamer. Er steekt iets uit de muur. Als hij er op drukt blijkt het een piemeltje te zijn van een engel en al gauw zit de hele muur vol met engelen piemeltjes. Elke keer dat hij er een aanraakt gebeurd er iets in de kamer. Dit varieert van de verschijning van een fles sojasaus tot een Papoea die uit de muur komt. Hij moet vervolgens een weg naar buiten zien te vinden.
Geen topfilm perse. Maar tja, als je net zo nieuwsgierig bent als mij moet je hem gewoon maar bekijken.

[Rec] 2

Een stuk minder gecompliceerde zombiefun. De film is vanuit first person cam te zien, zoals je dat ook kent uit The Blair Witch Project en Cloverfield. Best leuke film, een aantal lekkere scenes, maar veel minder dan het eerste deel die ik erg kon waarderen.
Dit is meer van hetzelfde, maar dan wat vergezocht en de trucjes om de camera toevallig alles te laten filmen worden een beetje geforceerd. Daarnaast worden er dit keer vuurwapens meegenomen, wat altijd een killer is voor de spanning in een film als deze. En het grootste punt van kritiek dat je als sequel kan hebben: Dit doet me afvragen of deel 1 nou wel echt zo goed was als ik dacht..

Het was een erg gezellige dag, hoop volgend jaar eindelijk eens meer van het festival mee te krijgen.

"..."

Kijk naar de titel van deze entry.
Het merendeel van de screenplay moet er zo uit hebben gezien. Gesproken word er amper in deze film en de hoofdrolspeler spreekt zelfs helemaal niet. Zijn tegenspeelster weet er op het laatst nog wat uit te knijpen, maar blijft voor het grote deel ook zwijgzaam. Andere personages die in deze film voorkomen kunnen wel lekker door ratelen, maar de film geeft gelukkig een verfrissende voorkeur aan de figuren die luidruchtige communicatie geen vereiste vinden.

Bin-Jip, of 3 Iron (Engelse titel) heb ik laatst herzien na lange tijd. De eerste keer dat ik hem ooit zag leek ik er teveel van verwacht te hebben. Het probleem is dat deze film het toppunt is van subtiliteit. Een groot meesterwerk verwachten is dan ook een verkeerde manier om deze film in te komen. Uiteindelijk is hij dus wel een meesterwerk, dat merkte ik deze tweede keer, maar groots allerminst.

Dit is een mooie, kleine, stille en ontzettend originele film. Rustig geschoten met mooi uitgedachte shots en er gebeurd precies genoeg ik het script om het boeiend te houden en meer gebeurtenissen zouden het waarschijnlijk hebben verpest.
Een mooie ode aan rustige mensen. Mocht ik ooit eens een lange lijst maken met favoriete films dan staat deze er vast wel ergens in.

Eden Lake

Een verliefd stel gaat een weekendje weg en probeert te genieten op het strand. Vervolgens komen Britse jongeren in trainingsbroeken en een gettoblaster met grime muziek rondhangen. AAAAAAA! Dit op zichzelf vind ik al een stuk enger dan de gemiddelde horrorfilm. Maar als je niet zoals mij een aangeboren fobie hebt voor hangjongeren in trainingsbroeken, maakt deze film daar verandering van.

Niemand word gespaard in deze film waar het hele ongeval dat in het begin plaatsvind escaleert a la Texas Chainsaw Massacre. Hiermee is Eden Lake bijna té effectief. Je wilt horror, dus je krijgt horror, maar de aanpak van de film is wel erg rauw en redelijk realistisch. Op internet zijn er hier en daar als discussies of de film als flinke maatschappijkritiek bedoeld is, of dat je het gewoon moet zien als een shocker. Waarschijnlijk dat laatste. Maar dat maakt de film wel echt eng.

Niet de perfecte film voor een avondje griezelen met vrienden. Wie graag een avond met de tanden op elkaar en nagels in de bank leuning zit moet hem zeker eens meenemen.



Better run when you hear the sirens coming, I can hear the sirens coming!

Mijn avonturen in Underland

Op aanvraag is hier een review van Alice in Wonderland:
Een echt waardige verfilming van de Alice boeken zal er wel nooit komen, het is vrij a-typisch spul om in film om te zetten. De verhaalstructuur is ongewoon en uiteindelijk slaat het allemaal nergens op. Niet zo raar dat voor de vele adaptaties die de boeken zijn ondergaan een groot deel van het bronmateriaal uit het raam is gegooid om er een logischer geheel van te maken.
Dat is hier ook zo. Enige overgebleven elementen zijn de karakters en ook die hebben een grote metamorfose gehad. Voor de rest doet de film gewoon waar hij zin in heeft en plukt hier en daar nog dingetjes uit de boeken. Het Jabberwocky gedicht was in het boek gewoon een passage, hier is het een belangrijk plot element dat moet resulteren in een episch eindgevecht. "Why is a raven like a writing desk?" was een grappige zin uit het eerste boek, in de film is het gebruikt als catchphrase.



Maar het werkt wel. Ik zou een enorm groot artikel kunnen typen over alles wat deze film niet goed doet (maar dat ga ik niet doen, waarom schrijf ik dit überhaupt? Waarom kan ik geen korte teksten neerpennen?), maar uiteindelijk zou dat geen verschil maken voor de geweldige fantasypret die deze film oplevert. Daarnaast zijn de visuals echt geniaal. Technisch een grote stap vooruit. En dan heb ik het beslist niet over de 3D. De CGI werkt perfect met de live action, zo goed dat je het zelf al geloofd en geen brilletje nodig hebt om je te overtuigen. Van het design moet je maar net houden, maar voor Tim Burton fans (ja, hier zit er een) zit dat wel goed.

En daar mag je nog een interessante verzameling aan acteurs bij optellen. Johnny Depp, Helena Bohem Carter, Crispin Glover (zo'n fascinerende man dat ik eens een post speciaal aan hem zal wijden), Alan Rickman (zijn stem laat letterlijk elke zin goed klinken) en Stephen Fry (een van de meest geweldige personen die we hier op aarde hebben).
Het verhaal is slecht, de pacing niet helemaal goed en de film voelt gehaast. En wat een crapdesign voor de Jabberwocky. Een van de weinige figuren waarbij ik echt wou dat ze gewoon naar de afbeeldingen uit het boek hadden gekeken en past totaal niet in een Burton film. Daarnaast mist het gehele idee van de oude verhalen die op hun eigen manier vooral ook gaan over het toepassen van logica. Oh en Wonderland heet ineens Underland. Vraag mij niet waarom.

Maar dit alles neemt niet weg dat ik binnekort de film weer ga zien en ik thuis alwanhopig op zoek ben gegaan naar een goede camversies om bepaalde scenes nog eens te bekijken. Uiteindelijk heeft de film zijn doel meer dan bereikt. Al wacht ik nog steeds op mijn ultieme Alice verfilming.

Shutter Island

De nieuwe Scorsese. Voor sommige op zichzelf al een argument de film goed te vinden, maar zelf zie ik dat eigenlijk niet zo. Vind hem een erg goede regisseur, maar zijn meesterstatus heb ik nooit zo begrepen. Taxi Driver en Goodfellas zijn sterk, maar inmiddels licht overgewaardeerd.
Deze nieuwste kreeg gemixte reviews en velen vonden het toch niet het meesterwerk dat werd verwacht. Anderen vonden hem weer geniaal. Wat dan toch jammer is aan de positieve reviews is dat deze vooral bestaan uit "Het is een Scorsese, dat zegt al genoeg". Tja.. Bijna als een soort stijlkenmerk zit ik er weer precies tussenin.



De film is half geslaagd. Op een gegeven moment word je helemaal in het verhaal meegezogen en is de film lekker (ouderwets) spannend. Het einde verpest weer een groot deel van wat je al gezien hebt door een plottwist die het hele perspectief zou moeten veranderen. Nu is deze plottwist zo gemaakt dat ook tijdens de presentatie de film nog een kanten op kan gaan, maar hij was uiteindelijk wel enorm voorspelbaar. Daarnaast kom je er dan ook achter dat een aantal van de mooiste scenes die je gezien hebt achteraf voor het verhaal weinig waarde lijken te hebben.

Visueel leek de film wat slordig, maar dat schijnt volgens fans bewuste mindfuck te zijn. Of ik dat nou moet geloven, maar wie weet heeft de aanpak inderdaad wel goed gewerkt. Kon de film het hele middenstuk in ieder geval zeer waarderen en zou hem hiervoor zelfs aanraden, al wil ik bijna aanbevelen om voor het einde de zaal uit te lopen.
Maar ja, het is een Scorsese dus eigenlijk was deze korte recensie helemaal niet nodig. *kuch*

(En mocht er iemand nog steeds twijfelen aan het acteertalent van Di Caprio dan geef ik hem bij deze een terechte klap in het gezicht :) )