Het is alsof ik ongeluk breng.
Gisteravond is Peter Steele, zanger van metalband Type O Negative overleden. Toevallig had ik vorige maand sinds jaren weer een paar keer hun anthem track Black No. 1 opstaan. Voornamelijk omdat het voor mij sentimentele waarde heeft eigenlijk. Ben absoluut geen fan van de band, maar vond het in mijn puberteit wel gave muziek. En stiekem is Black No. 1 gewoon nog steeds eg leuk.
Heb altijd gezworen dat mocht ik ooit eens akoestisch gitaar kunnen spelen, dan is dit een van de eerste nummers waar ik een cover interpretatie van zou willen maken:
Ook leuk: Summer Breeze
Nooit geweten of ze bewust een gothic imago hebben aangenomen of dat het eigenlijk een mediading was waar ze voor de lol in mee zijn gegaan. En het zal nu ook altijd wel een mysterie blijven of Steele zijn beroemde naaktfoto echt is, of dat ze een neplul hebben gebruikt.
Maar wat ik wel weet is dat Steele met zijn band een heleboel guilty pleasures heeft achtergelaten. Waarvoor bedankt.. denk ik. R.I.P.
En dan ga ik nu weer Feist opzetten ofzo.
