R.I.P.

:( :( :(



Dennis Hopper, deze is voor jou!
(en iedereen die de referentie snapt)

R.I.P. Peter Steele

Het is alsof ik ongeluk breng.

Gisteravond is Peter Steele, zanger van metalband Type O Negative overleden. Toevallig had ik vorige maand sinds jaren weer een paar keer hun anthem track Black No. 1 opstaan. Voornamelijk omdat het voor mij sentimentele waarde heeft eigenlijk. Ben absoluut geen fan van de band, maar vond het in mijn puberteit wel gave muziek. En stiekem is Black No. 1 gewoon nog steeds eg leuk.

Heb altijd gezworen dat mocht ik ooit eens akoestisch gitaar kunnen spelen, dan is dit een van de eerste nummers waar ik een cover interpretatie van zou willen maken:

Ook leuk: Summer Breeze

Nooit geweten of ze bewust een gothic imago hebben aangenomen of dat het eigenlijk een mediading was waar ze voor de lol in mee zijn gegaan. En het zal nu ook altijd wel een mysterie blijven of Steele zijn beroemde naaktfoto echt is, of dat ze een neplul hebben gebruikt.
Maar wat ik wel weet is dat Steele met zijn band een heleboel guilty pleasures heeft achtergelaten. Waarvoor bedankt.. denk ik. R.I.P.

En dan ga ik nu weer Feist opzetten ofzo.

Nujabes

Nog een sterfgeval waar je niet van gehoord hebt.

Japanse electronic artiest Nujabes schijnt vorige maand overleden te zijn in een verkeersongeluk. Ook ik weet het nu pas, maar vind het absoluut vervelend om te horen. Maakte een erg frisse mix van electronic en hip-hop.
Ook maakte hij muziek voor de verrassende anime serie Samurai Champloo.

Beschouw deze post als een tribute en een reminder dat ik snel zijn veel te korte oeuvre in moet duiken.



En hier een opening naar de Samurai Champloo opening theme:
http://www.youtube.com/watch?v=OobUV9q0aDA

R.I.P. Mark Linkous

De start van dit blog begint de dag na het weekend waarop Mark Linkous, frontman van de band Sparklehorse, zelfmoord pleegde door zichzelf in zijn hart te schieten. Misschien komt het omdat ik kranten en nieuwssites niet goed genoeg bij hou, maar ik hoor er om me heen nagenoeg niks over. Vind het daarom toch zeker iets om bij stil te staan.



Nu ken ik eigenlijk veel te weinig materiaal van Sparklehorse, maar de songs die ik gehoord heb vond ik ontzettend goed. Vreemd genoeg kreeg ik afgelopen week ook ineens zin om meer van hun muziek op te zoeken, maar niet meer gedaan. Ik wil mezelf dan ook niet bepaald een fan noemen, maar mijn wereld staat nu toch wel wat ondersteboven.

R.I.P. Mark. De wereld heeft je muziek goed kunnen gebruiken.
Je zou als over emotionele man bijna bang worden voor je eigen gevoeligheid..



(of je kunt naar dit nummer luisteren, om echt depressief te worden)