dinsdag 30 maart 2010

Nujabes

Nog een sterfgeval waar je niet van gehoord hebt.

Japanse electronic artiest Nujabes schijnt vorige maand overleden te zijn in een verkeersongeluk. Ook ik weet het nu pas, maar vind het absoluut vervelend om te horen. Maakte een erg frisse mix van electronic en hip-hop.
Ook maakte hij muziek voor de verrassende anime serie Samurai Champloo.

Beschouw deze post als een tribute en een reminder dat ik snel zijn veel te korte oeuvre in moet duiken.



En hier een opening naar de Samurai Champloo opening theme:
http://www.youtube.com/watch?v=OobUV9q0aDA

maandag 29 maart 2010

Shutter Island

De nieuwe Scorsese. Voor sommige op zichzelf al een argument de film goed te vinden, maar zelf zie ik dat eigenlijk niet zo. Vind hem een erg goede regisseur, maar zijn meesterstatus heb ik nooit zo begrepen. Taxi Driver en Goodfellas zijn sterk, maar inmiddels licht overgewaardeerd.
Deze nieuwste kreeg gemixte reviews en velen vonden het toch niet het meesterwerk dat werd verwacht. Anderen vonden hem weer geniaal. Wat dan toch jammer is aan de positieve reviews is dat deze vooral bestaan uit "Het is een Scorsese, dat zegt al genoeg". Tja.. Bijna als een soort stijlkenmerk zit ik er weer precies tussenin.



De film is half geslaagd. Op een gegeven moment word je helemaal in het verhaal meegezogen en is de film lekker (ouderwets) spannend. Het einde verpest weer een groot deel van wat je al gezien hebt door een plottwist die het hele perspectief zou moeten veranderen. Nu is deze plottwist zo gemaakt dat ook tijdens de presentatie de film nog een kanten op kan gaan, maar hij was uiteindelijk wel enorm voorspelbaar. Daarnaast kom je er dan ook achter dat een aantal van de mooiste scenes die je gezien hebt achteraf voor het verhaal weinig waarde lijken te hebben.

Visueel leek de film wat slordig, maar dat schijnt volgens fans bewuste mindfuck te zijn. Of ik dat nou moet geloven, maar wie weet heeft de aanpak inderdaad wel goed gewerkt. Kon de film het hele middenstuk in ieder geval zeer waarderen en zou hem hiervoor zelfs aanraden, al wil ik bijna aanbevelen om voor het einde de zaal uit te lopen.
Maar ja, het is een Scorsese dus eigenlijk was deze korte recensie helemaal niet nodig. *kuch*

(En mocht er iemand nog steeds twijfelen aan het acteertalent van Di Caprio dan geef ik hem bij deze een terechte klap in het gezicht :) )

dinsdag 23 maart 2010

Bruce Bickford

Vorige week donderdag wezen kijken naar een presentatie van animatieshorts door Bruce Bickford. Een cultlegende in het animatie circuit die vooral bekend is geworden met zijn stop-motion animaties voor Frank Zappa.



Het bovenstaande filmpje vond ik erg geslaagd, maar over zijn enorme (! echt enorm, schijnt 20 jaar te hebben gekost en is dit jaar pas afgerond) project Cas'l kan ik maar geen mening vormen. Heb er alle respect voor, maar tenzij je het niet erg vind naar tien minuten lange sequenties te kijken waar kleisoldaatjes elkaar neersteken zou ik hem niet gelijk aanbevelen. De film uitzitten is een net iets te vermoeiend proces waarvoor ook gewoon de vormgeving niet interessant genoeg is.

Bruce was zelf ook aanwezig, inclusief zelfgemaakte mini kleibeeldjes die hij te koop aanbood. En aan zijn korte vrijwel nietszeggende antwoorden op alle gestelde vragen is toch wel af te leiden dat hij vooral aanwezig was om wat spullen te slijten. Maar ja, kan je het hem kwalijk nemen? Natuurlijk niet. De man ziet er precies zo uit als je zou verwachten van een doorwinterde stop-motion guru en hem alleen al door de ruimte zien schuifelen is geweldig. Niets minder dan respect!

maandag 22 maart 2010

Worst book yet

*Zucht* Wat heb ik hier goede herinneringen aan..
Of nou ja, eigenlijk zijn het helemaal niet zo'n bijzonder goede herinneringen, maar toch haalt dit boekje de 15 jarige puber in mij weer te boven. Deels vanwege sentiment en deels vanwege waardering heb ik laatst dit boekje bij de stripboer gekocht:



Een comic issue door een van mijn helden uit het verleden: Jhonen Vasquez.
Een man die strips maakt met de meest zwarte humor die je maar kan indenken, maar met een genoeg sillyness waardoor het nog te slikken is. En gelukkig staat veel van het explicite geweld in teken van maatschappij kritiek waardoor het uitsteekt boven flauwe puberale strips zoals je die veel te vaak op het internet vind. Zijn Johnny the Homicidal Maniac collectie groeide zelfs uit tot mijn meest favoriete strip ooit.

Eigenlijk stelt deze issue niet veel voor, maar ik kon hem toch niet laten liggen. Op deze manier heb ik ook al de Bad Art Collection gekocht (waarvan Vasquez de eerste zal zijn om toe te geven wat voor een troep dat is), al was die wel zo over-the-top slecht gemaakt dat het weer erg aanstekelijk werkte.
Fillerbunny is zeker niet slecht maar de titel geeft al weg dat dit figuur eigenlijk bedacht is als pagina vulling. Ik merk daarnaast ook gewoon dat ik deze vorm van humor gewoon een beetje ben ontgroeid. Er zitten nog steeds erg grappige dingetjes in zoals een commerciƫle T-shirt lijn met daarop de te tekst 'I am unique' maar de grove humor doet het niet helemaal meer voor mij. Daarnaast ben ik zelf gelukkig niet meer zo van het pure doemdenken op de maatschappij. Er is eigenlijk niks mis met een wat meer hoopvolle blik op de wereld hebben.

Deze twee autobiografische pagina's vind ik wel nog steeds er sterk:
Ghost with the black fingers pagina 1
Pagina 2

vrijdag 12 maart 2010

Lief en volwassen



In de Sp!ts stond een kort artikeltje over Laura Marling. Nu is de Sp!ts niet bepaald de krant voor artikels met diepgang, maar alsnog vond ik het een best inspirerend stukje. Vooral omdat in haar uitspraken bijna tegenovergesteld leken in vergelijking met de meeste artiesten en kunstenaars.
In plaats van het graag kind wil blijven is ze juist altijd al graag volwassen geweest. In plaats van je hele persoonlijkheid bloot te leggen zegt ze meer een voorstander te zijn van afstandelijkheid in haar werk.

Met uitspraken als dat zou je denken dat je met een koele strakke tante te maken te hebben, maar toch.. vind ik haar hartstikke lief.
Deze weide combinaties doen me toch nadenken over hoe ik zelf in elkaar zit over dergelijke zaken. Ik hou niet van onpersoonlijkheid, maar hou anderen het liefst weg van mijn eigen zaken. Ik denk niet dat ik mezelf ooit klaar zal voelen voor volwassenheid, maar vind tegelijkertijd nog steeds dat leeftijdsgenoten zich vaak als debielen gedragen.

Misschien dat chagrijnig en introvert nog geeneens zo'n gekke persoonlijkheid is, blijkbaar kunnen dit toch nog leuke mensen zijn.

Of zoiets.

Inspirerend.

Dus.

woensdag 10 maart 2010

Galmende post-punk noise



Dit vind ik een erg gave band. Ze maken een soort galmende post-punk noise en hebben vorig jaar een nieuwe plaat uitgebracht. Heb ze toen ook live gezien, geweldig goed optreden.

Hier een van de nummers (met helaas haperend geluid, dus moet je zelf maar een goede versie van het net vissen):


In mei ga ik ze weer live meemaken in Tilburg. Ik kan iedereen aanraden om ook te gaan (oordoppen worden aangeraden).

dinsdag 9 maart 2010

Sea Within a Sea



Een van de mijn favoriete nummers van vorig jaar en een van mijn favoriete bands op dit moment. Vorige maand zag ik ze live, erg leuk!
Eerst maakte ze nog echte horror punk, nu gaan ze meer richting de goth, new wave, post-punk, shoeage.. je begrijpt het wel.

En ik schijn af en toe op de zanger te lijken. Hmm..

maandag 8 maart 2010

R.I.P. Mark Linkous

De start van dit blog begint de dag na het weekend waarop Mark Linkous, frontman van de band Sparklehorse, zelfmoord pleegde door zichzelf in zijn hart te schieten. Misschien komt het omdat ik kranten en nieuwssites niet goed genoeg bij hou, maar ik hoor er om me heen nagenoeg niks over. Vind het daarom toch zeker iets om bij stil te staan.



Nu ken ik eigenlijk veel te weinig materiaal van Sparklehorse, maar de songs die ik gehoord heb vond ik ontzettend goed. Vreemd genoeg kreeg ik afgelopen week ook ineens zin om meer van hun muziek op te zoeken, maar niet meer gedaan. Ik wil mezelf dan ook niet bepaald een fan noemen, maar mijn wereld staat nu toch wel wat ondersteboven.

R.I.P. Mark. De wereld heeft je muziek goed kunnen gebruiken.
Je zou als over emotionele man bijna bang worden voor je eigen gevoeligheid..



(of je kunt naar dit nummer luisteren, om echt depressief te worden)